Gitse 1G - De Valkaart

December 2008 Allereerst de oprechte dank van een bijna Bionische man afkomstig van de planeet aarde met als roepnaam Norbert. Ja, ze zit erin die nieuwe nier, ik heb er nu drie en voel me goed. Het was alsof ik de knuffel persoonlijk voelde, al die lieve mensen; tof. Wat later kwam er dan nog die gemeende bijkomende steun die het vorige gevoel alleen maar bevestigde. Ja, misschien zou ik die kaart wel kunnen vullen, maar de boodschap erop deed het in mijn plaats. Dank. Kwam daar zondag een sms’je bovenop van Charlot met dat deugddoende resultaat. Gezien de omstandigheden is dit een fantastisch resultaat. Door omstandigheden waren twee van onze sterkhouders in de onmogelijkheid te spelen. Ik weet zeker dat ze de pijn in hun hart omgezet hebben in een onvoorwaardelijke steun van op afstand. En of ze geholpen heeft, reken maar. Thanks boys. Zo moest Jonas samen met zijn gehavende ploeg naar die sterke tegenstander, na Gits wel te verstaan. Ja die ploeg de VALKuil die letterlijk een mogelijke valkuil kan betekenen. Een opkomend talent zou zijn beste kunnen vooropstellen om de ploeg te helpen. Voor die jonge kerel een haast onmogelijke opdracht, stel je eens in zijn plaats, want wees gerust de tegenstander rook bloed. Het werd dus een nederlaag, maar onthou dit man: je hebt die ochtend meer geleerd dan je denkt. Verder werken man, jouw tijd komt wel. Er rustte dus heel wat op de schouders van Jonas. Ooggetuigen vermeldden me dat hij het moest opnemen tegen Jonas de jonge. Herinner jullie mijn verslag over de heenmatch, toen ging het ook tussen die twee. Ik herinner mij de vader van die jongen die onopvallend wachtte en mij heel wat bijleerde. Als leek (geen broeder) vernam ik veel over de sport. Hij moedigde zijn zoon rustig aan, geen toon te hoog of te laag en die jongen voelde zich er goed bij. Zelfs zonder de info van zijn pa kon ik alleen maar vaststellen dat het een zeer goede speler was, een crack in wording. Alleen moest er nog aan geschaafd worden en dat deed zijn vader rustig. Jonas had dus niet alleen de handen maar ook de voeten vol. Vraag het hem maar. Alleen zijn eigen klasse, maar ook voornamelijk zijn rust en ervaring trok hem over de meet. Wat te verwachten was in dergelijke spanning gebeurde: de jonge Jonas kon zijn match niet afmaken en hij begaf het. Opgelet Jonas, de onzen, deze kerel zal nog verbeteren. De aartsbelangrijke punten waren binnen, maar dit zou niet volstaan voor de zege. Maar goed, we hielden nog een grote troef achter de hand, de schrik van alle tegenstanders in onze reeks. We hebben toen onze lichte cavalerie in de strijd gegooid, onze lichte cavalerie met het zware geschut. Ook deze keer hebben onze dames de ploeg niet in de steek gelaten. Na enkele “gemakkelijke” wedstrijden gingen ze weer diep en zetten ze beide beentjes vooruit. Als sterk onderdeel stelden zij zich volledig in voor de ploeg en bewezen ze dat, zelfs in moeilijke omstandigheden, een hechte ploeg een sterke ploeg is. Proficiat. Nu lijkt de zaak geklonken, het pad naar de titel loopt over rozen, maar pas op, de doornen liggen verborgen in het zand. Een uitschuiver zou het werk van een gans seizoen teniet doen. Dus, in volle kracht Gullegem en Torhout aan de kant zetten en dan genieten van het werk van een volledig jaar. Ik, samen met vele anderen reken op jullie om de club de nodige impulsen te geven. Vergeet niet een ploeg met succes spreekt de jeugd aan en opent allerlei perspectieven. Het is eens wat anders een verslag zonder cijfers, maar velen hebben mijn dorst naar gegevens gelest. Van zodra ik wat krachten heb opgedaan kom ik eens af en jullie: doe zo voort en zie niet om. Oh ja, dames en heren van de zondagploeg, ga er ook eens volop tegenaan zodat de andere ploeg verbaasd zal opkijken als ik jullie verdiende zeges zal bewieroken. Leg ze het vuur aan de schenen, want jullie prestaties moeten gewaardeerd worden. Eigenlijk zetten jullie iedere week een ontspannende inspanning neer, want ook voor jullie telt ‘zonder trainen bekom je niets’, daarom kan ik jullie vriendengroep zo hard waarderen. Nu is mijn pen en mijn hoofd leeg, want ik moet nog recupereren. Maar met jullie stem van op afstand zal ik er zeker staan om weer eens af te komen. Jullie leveren allemaal prachtwerk, proficiat. Norbert