GITS – BRUGGE

Daar gaan we dan op weg naar een uiterst belangrijke wedstrijd die reeds een eerste belangrijke wending kan geven aan het kampioenschap. Ik weet het, het zijn de punten die men eventueel verliest tegen de “mindere” ploegen die het eindresultaat bepalen, maar toch: deze wedstrijd moet gewonnen worden. De ene speler is daarom meer gevoelig voor de stress dan de andere en bij sommigen merk je dat duidelijk, is het niet zo Jonas? Je straalde niet dezelfde rust uit als anders, je klaagde ook voor de kwaaltjes, kortom je was gespannen. Daartegenover was er een super cool ogende Steven. Je zag die was er klaar voor. Onze Charlot gaf me een ietwat vermoeide indruk of voelde ze ook wat meer druk dan anders? De avond zou uitsluitsel geven. Oh ja, dan had je nog de altijd bezige Erika die eerst haar trainingen afwerkte en leek tijd te kort te komen. Maar goed, ik heb de indruk dat dit haar sterker maakt, ze moet gewoon bezig zijn. In ieder geval, de ploeg van Brugge was goed op tijd en je zag duidelijk dat ze wisten waarvoor ze gekomen waren. Winnen in het hol van de leeuw. Ja, van een leeuw gesproken. Een welpje eigenlijk, maar toch eentje met een leeuwenhart. Ik was nog maar in de zaal binnen en je voelde, en zeker je hoorde haar aanwezigheid. Silke was op post, trainend en toch de tijd vindend om een woordje te “klappen”. Nu goed: naar de wedstrijd toe.Uit de inleiding zal je wel begrepen hebben dat het voor de thuisploeg moeilijk was om een gezamenlijke opwarming te hebben. Jammer, want daar kan je dat groepsgevoel versterken om zo nog sterker naar de wedstrijd toe te groeien. Maar goed, ze wisten zich gesteund door The Rock. Onze Bart kon jammer genoeg niet aanwezig zijn, maar ik ben er zeker van dat zijn gedachten bij de ploeg waren. Vandaag verontschuldigd, maar zeker klaar om in Torhout weer zijn steentje bij te dragen. Na de gebruikelijke geplogendheden konden we starten. Als eerste traden op Charlot en Erika en anderzijds Steven en Jonas. Dames dubbel Charlot en Erika. Het werd een bizar wedstrijdbegin. Onze dames geraakten maar niet in het ritme en stapelden de slordigheden en dito fouten op. Zoals gezegd, het was bizar. Zet daartegenover de inzet en redelijk vlot draaiende bezoekende ploeg en je kreeg een rare wedstrijd. Temeer dat de bezoekers door ons krasselen steeds meer hoop kregen. Ze begonnen onze ploeg aardig onder druk te zetten. Gelukkiglijk herpakten onze dames zich met enkele klasseflitsen om dan weer in het oude te vervallen. Niettemin, steunend op meer klasse en daar de ervaring van Erika bovenop werd de eerste set toch binnengehaald met 23-21. De tweede set verliep wel anders. Onze bezoekers leken wel al veel kruit te hebben verschoten en voeg daarbij dat de thuisploeg eindelijk een beter niveau haalde en dit bracht ons naar een 21-11 zege. De eerste punten waren binnen, 1-0. Op het terrein ernaast moest onze heren dubbel aan de slag tegen een wel sterk spelende bezoekende ploeg. En ja, daar hadden we onze eerste tekenen van wat ik een beetje gevreesd had. Jonas was niet de Jonas die we gewoon waren. Waren het de kwaaltjes, was het de overdrang om te winnen, was het stress? In ieder geval, hij speelde krampachtig, sakkerde een ietsje te veel, het ploegspel klopte niet, soms hinderde hij teveel Steven door verkeerde plaatsing. Kortom, je zag het: het zou moeilijk worden. Nochtans, bij de bezoekers konden ze toch aardig wat “zagen”. Toch was het de thuisploeg die faalde, alleen was er daar gelukkiglijk een sterke Steven. Die was in bloedvorm en onwrikbaar. Het was duidelijk, met hem waren de bezoekers nog niet klaar. Je moest geen kenner zijn om te zien dat wordt “zijn” avond. Het was geen mooi spel, maar goed, met veel gezwoeg werd de eerste set toch binnen gehaald met 21-16. Jammer genoeg, het bleef hierbij wat er werd op hetzelfde stramien verder gespeeld wat leidde tot twee verloren sets 20-22 en 15-21. Stand: 1-1 Nu kwam onze dames enkel aan de beurt. Traditioneel is dit steeds een sterke basis in onze uitslagen, benieuwd of het ook deze keer zo zal uitdraaien. Oeps, daar kwam opeens onze sterke hulp Silke opdraven. En, Silke was niet alleen. Ze had Gitske bij zich, een ferme mascotte waarover Silke mij de nodige uitleg verschafte. Ze wees er wel uitdrukkelijk op dat het een vrouwtje was. Jonas die was er ondertussen bij komen zitten en vergewiste zich op duidelijke manier of dit wel klopte. Ik weet niet juist waarom, maar hierop bracht Silke, na een argwanende blik, Gitske naar andere oorden. Nu ja, de matchen. Charlot begon de wedstrijd overtuigend tegen een redelijk goede tegenstandster zoals we van haar gewoon zijn. Rustig uitgaand van haar eigen kunnen bouwde zij haar wedstrijd op. De Brugse verdedigde zich goed, maar zonder echt sterk te spelen won Charlot de eerste set met 21-16. Was het geleverde spel misschien een eerste voorteken van de vermoeidheid waarvan hoger sprake, in ieder geval in de tweede set stokte het spel van Charlot. Ze zakte naar het spelpeil van haar tegenstrever en ze begon ook op dat “lage” tempo te spelen. Soms, iets wat ik van haar niet gewoon ben, liet ze zelfs de armen wat zakken. Met een ietwat stereotiep spel verloor ze dan de tweede set met 16-21. Gelukkiglijk was daar de alom tegenwoordige Erika die met enkele gevatte instructies Charlot weer op de rails zette. Ze herpakte zich en werd stilaan weer zichzelf wat resulteerde in een overtuigende 21-9 zege. Stand: 2-1 Toen was Erika aan de beurt. Ook zij was niet volledig fit en had last van de rug, maar goed, ik ken stilaan haar onverzettelijkheid en gepaard gaande met een sterke verbetenheid zet zij die problemen aan de kant. Ze start en ze heeft maar één doel, pijn of niet, winnen moet. Tegenover die instelling kon de bezoekster alleen maar haar inzet en moed plaatsen. Niet dat die meid slecht speelde, integendeel ze deed wat ze kon, maar tegenover dat alles met daar een ferme scheut ervaring bovenop bleek ze niet opgewassen. Het werd dus een droge 21-11 en 21-13. Stand: 3-1 Nu bleek er een korte pauze en zo had ik wat tijd om me eens om te draaien om proberen vast te stellen wat dat vreugdevol gedoe achter mij betekende. Ik had al wat shuttles om de oren gekregen, maar blijkbaar was daar toch veel plezier. En ja, daar werden enkele hartige oefenmatchen gespeeld door een vriendengroepje waarvan ik wel al wat gezichten ken maar noch niet alle namen. Het ging er heel gemoedelijk aan toe en je zag dat ze er zin in hadden. Er werd goed maar zonder druk gespeeld, er werd soms wat nieuws uitgeprobeerd. Ik herkende ook iemand die terugkwam uit blessure en die voorzichtig, maar toch vastberaden weer op het vroegere niveau wilde komen. En ik leerde wat bij over wat je de speciale technieken zou kunnen noemen. Zo zag ik op een gegeven ogenblik iemand het pluimpken over het net lepelen met een beweging die naar het schijnt eigen is aan die speelster. Uit wat ik hoorde zou je het de speciale “Nele lay-up”-beweging kunnen noemen. Maar goed, het was conditie opbouw op een plezierige wijze. Mooi zo. Nu terug naar de ernst. Er stond een heel belangrijke wedstrijd op het menu. Heren enkel met Steven. Het werd inderdaad een fel betwiste wedstrijd. Gezien de huidige stand was het een echte scharnierwedstrijd die beslissend kon zijn voor het eindresultaat. Maar Gits stond sterk. Het was een beresterke Steven die vocht voor wat hij waard was en dat is niet niks. Vraag het maar aan zijn tegenstrever. Met alle inzet, vechtend voor ieder punt ging hij ervoor, voor zichzelf en voor de club. Wat me reeds in het begin van de avond was opgevallen, kwam nu volledig tot uiting. Hij wilde, hij zou en hij moest winnen. Glansrijk bracht hij dan ook deze taak tot stand. Na 17-21 verlies in de eerste set herpakte Steven zich. Hoe sterk hij zich ook weerde in de tweede set, onze man uit Brugge moest de duimen leggen en dit resulteerde in 21-19. In de derde set had hij het dan ook begrepen. Steven bleef onverzettelijk en bekroonde “zijn” avond met een 21-12 zege. Proficiat Steven, de zege was binnen. Stand: 4-1 Dit betekent niet dat de andere wedstrijden minder belangrijk waren, iedereen wilde winnen, maar toch de druk was weg. Heren enkel Jonas Nu zou je verwachten dat Jonas rustiger zou worden om deze wedstrijd naar zich toe te trekken, maar neen: het was zijn dagje niet. Alhoewel hij beide sets won hebben we de echte Jonas niet gezien. Het is dus wel niet zo dat er geen inzet was, integendeel, maar het vlotte gewoon niet. Zwoegend en wroetend trok hij de overwinning naar zich toe wat ons de hoop geeft dat hij morgen in Torhout de puntjes op de i zal zetten en ons weer zal trakteren op zijn gewone krachtige stijl waar al zovelen zijn onder bezweken. Het was gewoon een andere dag die de andere toeliet om duidelijk aan te tonen dat Gits een “echte ploeg” is die samen naar de zege toe groeit. En opeens, daar was onze dartelse Silke weer. Ze had verplichtingen en moest een wedstrijd afhaspelen. Maar ja, daar was Gitske die ze niet wilde in de steek laten. Ze vroeg mij of ze voor korte tijd Gitske aan mij mocht toevertrouwen en nog eens op nadrukkend dat het een lief vrouwtje was. Ontroerd door zoveel vertrouwen in mij gesteld heb ik beloofd er goed op te passen. Nu bleef er nog de traditioneel sterke afsluiter van Gits. De twee wedstrijden gemengd. Hoewel de overwinning reeds vast lag konden we nog twee goeie wedstrijden bekijken. Eerst waren er Erika en Steven. Voortdrijvend op zijn sterke vormpeil heerste Steven achterin het veld en daaraan gekoppeld een sterk spelende Erika die zich steeds volledig geeft; begin er maar aan. En ja die combinatie was gewoon te sterk voor Brugge, ook al omdat Erika en Steven elkaar goed vonden was het onbegonnen werk. Een duidelijke 21-12 en 21-10 was dan een logisch gevolg. De afsluiter was voor Jonas en Charlot. Hoewel Jonas rustiger speelde zonder zijn beste niveau te halen, werd het ook hier een vlotte zege. Dit was echter grotendeels het werk van Charlot die blijkbaar de vermoeidheid van zich had afgezet. Het dominerende spel kwam van haar (de punten ook) en rustig gestuurd vanuit de achtergrond leidde dit tot eenvoudige 21-12 en 21-12 winst. Wat zich aankondigde als een moeilijke avond bleek dus te eindigen op een vlotte 7-1 zege, wat dan ook betekende dat Gits de leiding neemt in het klassement. Toch werd nu heel duidelijk dat Gits een sterk blok is waar iedereen voor iedereen speelt en als er dan, zoals vanavond, iemand super sterk speelt, ja dan wordt het moeilijk om daar tegen te winnen. Proficiat voor deze echte “ploeg zege”. Maar let op, zoals in het begin gezegd, hou steeds rekening met je tegenstander. Maar goed, met morgen nog The Rock erbij moet dat kunnen. En zoals steeds had onze catering weer gezorgd voor het stillen van de honger zodat alles kon eindigen in een gezellig samenbrengen. N