Gits – De Valkaart

Vrijdagavond, wedstrijdavond. Mijmerend ben ik onderweg naar Gits voor de hopelijk spannende en sportieve wedstrijd tegen De Valkaart. Langzaam naderen we nu de sporthal van Gits, de echte thuishaven Real gits minded Badminton Players (RGBP) Hopelijk wordt het een mooie overwinningsavond doch links en rechts heb ik vernomen dat de tegenstand niet van de poes zal zijn. Sterkste ploeg naar het schijnt. Hopelijk zal een sterke prestatie ons toelaten opnieuw met de zege aan te knopen. Een gelijkspel op verplaatsing in Oostende is mooi, maar de kop van het klassement wenkt. Aankomst zaal. Ik herinner mij dat ik hier vroeger nog ben geweest als scheids in het minivoetbal en het geeft wel een andere indruk dan Roeselare. Daar was alles wel ruimer doch er was daar ook veel minder volk. Wat echter wel direct opviel was het weinig stabiele licht. Zou dit niet storend werken voor de spelers? Onderweg had Charlot mij al ingelicht over het feit dat Oostkamp een heel goeie ploeg was. Bij het begroeten van Jonas kreeg ik dan nog minder goed nieuws. De ploeg van Gits bestond uit slechts vier spelers, Steven was weerhouden door dansactiviteiten. Zijn geroemde kwaliteiten op dat gebied waren een terechte verontschuldiging. Goed, de anderen zouden er een schepje bovenop doen en zo kon onze minutenkampioen extra punten verzamelen. Nu de wedstrijden. Er werd gestart met dames dubbel (Erika en Charlot) en heren dubbel (Bart en Jonas) Onze dames begonnen er goed aan, wie had trouwens iets anders verwacht. Eerst was er het aftasten van de tegenstrever en die bleek wel toch iets te zwak. Dit doet niets af van de verdienste van de thuisploeg, maar hun spel was nu eenmaal meer gevarieerd. Het goede samenspel en de individuele sterkte zorgde voor een 21-5 in de eerste set. De tweede set begon wat meer aarzelend. Misschien wat concentratieverlies wat leidde tot een (in de punten) gelijk oplopende score. De schoonheidsfoutjes (o.a. opslag) droegen hier wel bij. Na een tijdje namen ze het roer in handen en werd het zaakje rap beklonken: 21-13 Wat wel prettig is als Erika speelt is het feit dat je steeds goed op de hoogte bent van de tussenstand. De stille Charlot is daar wel het tegenovergestelde van. De match werd gespeeld vlak voor mij en zo was ik in staat enkele volledig onconventionele sprongen te bewonderen wat echter wel duidt op een fysiek sterk vermogen. Soms neigde het tot bijna acrobatiek. Goed, de dames zorgden voor het eerste kostbare punt. Terzelfdertijd was de heren dubbel bezig en dat was wel andere koek. Hier werd keihard gestreden voor elk punt en de spanning was troef. Technisch en tactisch werden veel fouten gemaakt (hoog spel), maar de spanning was er te snijden. De felbetwiste eerste set werd dan gewonnen met 21-19. De tweede startte met hetzelfde spelbeeld doch langzaam namen de bezoekers de bovenhand en dit resulteerde in 15-21 verlies. Een derde set moest de beslissing brengen. Lange tijd geraakt Gits niet onder de druk uit, maar ze vochten moedig terug. Even laaide de hoop op, maar de bezoekers plaatsten een eindspurt en wonnen niet onverdiend met 21-19 Stand: 1-1 Dames enkel. Erika begon met haar gekend enthousiasme, maar stond wel tegenover een heel beweeglijke tegenstander. De stand bleef redelijk gelijkgaand evolueren naar een 11-8 voor Erika. Stilaan werd het tempo te hoog voor de bezoeker en via 17-11 stevende Erika af op eerste setwinst. De tweede set ging Erika op haar elan door en de andere kant begon zienderogen te verzwakken. Ze had wel nog enkele opflakkeringen in huis, maar ze kon niet verhinderen dat Erika won met mooie 21-12 cijfers. Op het terrein ernaast had Charlot de racket ter hand genomen en liet haar tegenstrever duidelijk zien wat ze van plan was. Met een grote verscheidenheid en uitgebreider slagenpakket werd het andere meisje duidelijk gemaakt dat er hier niet veel zou te rapen zijn. Dit betekent niet dat de bezoekster zich gewonnen gaf, zeker niet. Maar in de totaliteit bleek dat Charlot nu eenmaal beter was. Resultaat 21-13. In de tweede set zette een klaarziende Charlot haar weg voort en tot meer dan een moedig veweer was de bezoekster niet in staat. Result: 21-11. Stand: 3-1 Nu kwamen we tot wat men meestal de clash noemt. Heren enkel. Afgaand op het meer viriele spel zou men dit kunnen beamen doch fout. Het meer subtiele spel gekoppeld aan (wat minder) kracht van de dames moet hiervoor zeker niet onderdoen. So what. Het eerste duel tussen de twee Jonassen leverde vuurwerk op. Oneerbiedig zou ik kunnen zeggen Jonas de Oude (Gits) tegen Jonas de Jonge (Oostkamp) Aan de ene kant had men de kracht, techniek en ervaring van onze Jonas, maar daar tegenover stond de heel beweeglijke, fijner spelende Oostkampse Jonas die echter ook begiftigd was met een meer dan normale techniek. Spanning verzekerd. Er volgde een spannende strijd met heel veel afwisseling. Boeiend om volgen; de jonge Jonas gaf den onzen zijn handen vol. Na moedig verweer tegen het slopingswerk en gebeul van onze Jonas moest de jonge knul toch de duimen leggen – 21-17. In de tweede set bleef Jonas de bezoeker wegdrukken die alles probeerde, maar er echt niet in slaagde daar onderuit te komen. Zijn moedig verweer liet hem toch toe mee te gaan tot 17-17, maar dan was het laatste er te veel aan. Jonas toonde nogmaals zijn klasse en won 21-18. Verdiend. Op het andere terrein begon Bart aan zijn moeilijke opdracht. Die mannen zijn nu eenmaal beter ingespeeld, maar Bart stelde daartegenover zijn wilskracht, moed en sluimerende klasse (1 jaar stilgelegen qua badminton) Alleen, bij momenten vocht hij meer tegen zichzelf dan tegen de opponent. Maar geen nood. Je moet zelfs geen kenner zijn om het te zien. Dit is een winner in wording. Eenmaal die vonk volledig overslaat wordt dat voor iedere tegenstander een harde noot om kraken. De eerste zege is niet meer veraf, ik voel het. Bart gaf meer dan behoorlijk weerwerk, het zweet spatte alom doch de tegenstander was heel beweeglijk en voorlopig nog iets sterker. Onze minuut-marathon-man moest tenslotte de duimen leggen en na een faire strijd werd het 21-15 en 21-14. Stand: 4-2 Nu nog 1 match winnen en klaar is kees. Normaliter moeten onze sterke troeven de MIXERS hiervoor kunnen zorgen. Erika/Bart en Charlot/Jonas. De alomtegenwoordig en vaardige Erika gekoppeld aan Bart (the Rock) konden de dans openen. Ik had de indruk dat Bart iets voelde opborrelen, want na al die speelminuten bleef zijn enthousiasme intact. Elkaar goed aanvoelend werkten zij zich naar een 21-16 winst in de eerste set. Deze winst was het gevolg van een goeie prestatie en koppeling van twee stijlen. Mooi zo. In de tweede set was het hek van de dam. Bart had bloed geroken. Met inzet van alle kracht die hen restte en goed geholpen door Erika lieten ze hun tegenstander geen schijn van een kans. Het werd 21-14. En toen mensen, dat die zoete smaak van de winst. Die ontlading, dat geluk, vul zelf maar in, daar was ze die oververdiende eerste zege. Daar had hij naartoe gewerkt. Na al die inspanningen, die spanningen en het geduld. Tegenstanders pas op de echte Bart komt eraan. Maar opgepast, dit betekent niet dat hij nu alles zal winnen. Neen. Er is daar nog de tegenstander ook en daar heeft hij respect voor, ik weet het. Alleen, tot op heden was zijn werkkracht en inzet de steun voor de ploeg; nu plaatst hij er als de kers op de taart nog punten bovenop. Proficiat voor jullie beiden en voor Bart in ’t bijzonder. P.S.: het deed me ook deugd. De andere dubbel mixt met Charlot en Jonas was dus voor de eer. Dit resulteerde in een vlotte overwinning van de thuisploeg met een goed geoliede machine tegenover jeugdig en moedig verweer. Meer dan die moed konden ze niet inbrengen tegen een bij wijlen sublieme Charlot die totaal ontspannen enkele mooie slagen uit haar racket schudde. Ze werd hierbij gesteund door een rustige Jonas die zijn pupil naar een mooie prestatie leidde. Dat ze goed is, dat weten al veel tegenstreefsters, maar als ze ontspannen kan spelen, ja dan wordt het moeilijk. Dit alles bracht ons tot een vlotte 24-22 en 21-12. Na een boeiende wedstrijd met enkele mooie hoogtepunten wint Gits met 6-2 (de cijfers tonen echter niet de sterke tegenstand die bij wijlen moest overwonnen worden) Zoals gewoonlijk volgde dan de apotheose. Het deed me een beetje denken aan de avonturen van Nero. Daar volgde ook op het einde de traditionele wafelbak (wereldberoem in Vlaanderen) Deze maal was het echter een drink aangeboden door de thuisploeg en een resem aan belegde broodjes. Hierbij dank aan de bereidwillige vrijwilligershanden die deze job klaarden. Ook dit draagt bij tot de ploeggeest. Het werd nog gezelliger tot de vrolijke en soms guitige ploeg van zondag de gelederen kwam versterken. Ik leerde hierbij dat sommigen beschikken over nogal wat vaardigheden, al vraag ik me af of deze gebarentaal wel voor iedereen goed verstaanbaar was. En tot slot mag ik onze speelster-mascotte niet vergeten. Ons Prutske. Het lachbekje, het spring in, de vrolijke noot (mij doet ze denken aan Gezelles ‘oh krinkelende’ en zo verder) Neen, tussen al haar activiteiten, opwarmen, trainen, wedstrijdje spelen, beetje tateren, heeft ze me goed geholpen met doorgeven van de tussenstanden. Een grote brok(je) energie. Aanstekelijk N