Gitse 1G - De Valkaart

December 2008 Allereerst de oprechte dank van een bijna Bionische man afkomstig van de planeet aarde met als roepnaam Norbert. Ja, ze zit erin die nieuwe nier, ik heb er nu drie en voel me goed. Het was alsof ik de knuffel persoonlijk voelde, al die lieve mensen; tof. Wat later kwam er dan nog die gemeende bijkomende steun die het vorige gevoel alleen maar bevestigde. Ja, misschien zou ik die kaart wel kunnen vullen, maar de boodschap erop deed het in mijn plaats. Dank. Kwam daar zondag een sms’je bovenop van Charlot met dat deugddoende resultaat. Gezien de omstandigheden is dit een fantastisch resultaat. Door omstandigheden waren twee van onze sterkhouders in de onmogelijkheid te spelen. Ik weet zeker dat ze de pijn in hun hart omgezet hebben in een onvoorwaardelijke steun van op afstand. En of ze geholpen heeft, reken maar. Thanks boys. Zo moest Jonas samen met zijn gehavende ploeg naar die sterke tegenstander, na Gits wel te verstaan. Ja die ploeg de VALKuil die letterlijk een mogelijke valkuil kan betekenen. Een opkomend talent zou zijn beste kunnen vooropstellen om de ploeg te helpen. Voor die jonge kerel een haast onmogelijke opdracht, stel je eens in zijn plaats, want wees gerust de tegenstander rook bloed. Het werd dus een nederlaag, maar onthou dit man: je hebt die ochtend meer geleerd dan je denkt. Verder werken man, jouw tijd komt wel. Er rustte dus heel wat op de schouders van Jonas. Ooggetuigen vermeldden me dat hij het moest opnemen tegen Jonas de jonge. Herinner jullie mijn verslag over de heenmatch, toen ging het ook tussen die twee. Ik herinner mij de vader van die jongen die onopvallend wachtte en mij heel wat bijleerde. Als leek (geen broeder) vernam ik veel over de sport. Hij moedigde zijn zoon rustig aan, geen toon te hoog of te laag en die jongen voelde zich er goed bij. Zelfs zonder de info van zijn pa kon ik alleen maar vaststellen dat het een zeer goede speler was, een crack in wording. Alleen moest er nog aan geschaafd worden en dat deed zijn vader rustig. Jonas had dus niet alleen de handen maar ook de voeten vol. Vraag het hem maar. Alleen zijn eigen klasse, maar ook voornamelijk zijn rust en ervaring trok hem over de meet. Wat te verwachten was in dergelijke spanning gebeurde: de jonge Jonas kon zijn match niet afmaken en hij begaf het. Opgelet Jonas, de onzen, deze kerel zal nog verbeteren. De aartsbelangrijke punten waren binnen, maar dit zou niet volstaan voor de zege. Maar goed, we hielden nog een grote troef achter de hand, de schrik van alle tegenstanders in onze reeks. We hebben toen onze lichte cavalerie in de strijd gegooid, onze lichte cavalerie met het zware geschut. Ook deze keer hebben onze dames de ploeg niet in de steek gelaten. Na enkele “gemakkelijke” wedstrijden gingen ze weer diep en zetten ze beide beentjes vooruit. Als sterk onderdeel stelden zij zich volledig in voor de ploeg en bewezen ze dat, zelfs in moeilijke omstandigheden, een hechte ploeg een sterke ploeg is. Proficiat. Nu lijkt de zaak geklonken, het pad naar de titel loopt over rozen, maar pas op, de doornen liggen verborgen in het zand. Een uitschuiver zou het werk van een gans seizoen teniet doen. Dus, in volle kracht Gullegem en Torhout aan de kant zetten en dan genieten van het werk van een volledig jaar. Ik, samen met vele anderen reken op jullie om de club de nodige impulsen te geven. Vergeet niet een ploeg met succes spreekt de jeugd aan en opent allerlei perspectieven. Het is eens wat anders een verslag zonder cijfers, maar velen hebben mijn dorst naar gegevens gelest. Van zodra ik wat krachten heb opgedaan kom ik eens af en jullie: doe zo voort en zie niet om. Oh ja, dames en heren van de zondagploeg, ga er ook eens volop tegenaan zodat de andere ploeg verbaasd zal opkijken als ik jullie verdiende zeges zal bewieroken. Leg ze het vuur aan de schenen, want jullie prestaties moeten gewaardeerd worden. Eigenlijk zetten jullie iedere week een ontspannende inspanning neer, want ook voor jullie telt ‘zonder trainen bekom je niets’, daarom kan ik jullie vriendengroep zo hard waarderen. Nu is mijn pen en mijn hoofd leeg, want ik moet nog recupereren. Maar met jullie stem van op afstand zal ik er zeker staan om weer eens af te komen. Jullie leveren allemaal prachtwerk, proficiat. Norbert

GITS – BRUGGE

Daar gaan we dan op weg naar een uiterst belangrijke wedstrijd die reeds een eerste belangrijke wending kan geven aan het kampioenschap. Ik weet het, het zijn de punten die men eventueel verliest tegen de “mindere” ploegen die het eindresultaat bepalen, maar toch: deze wedstrijd moet gewonnen worden. De ene speler is daarom meer gevoelig voor de stress dan de andere en bij sommigen merk je dat duidelijk, is het niet zo Jonas? Je straalde niet dezelfde rust uit als anders, je klaagde ook voor de kwaaltjes, kortom je was gespannen. Daartegenover was er een super cool ogende Steven. Je zag die was er klaar voor. Onze Charlot gaf me een ietwat vermoeide indruk of voelde ze ook wat meer druk dan anders? De avond zou uitsluitsel geven. Oh ja, dan had je nog de altijd bezige Erika die eerst haar trainingen afwerkte en leek tijd te kort te komen. Maar goed, ik heb de indruk dat dit haar sterker maakt, ze moet gewoon bezig zijn. In ieder geval, de ploeg van Brugge was goed op tijd en je zag duidelijk dat ze wisten waarvoor ze gekomen waren. Winnen in het hol van de leeuw. Ja, van een leeuw gesproken. Een welpje eigenlijk, maar toch eentje met een leeuwenhart. Ik was nog maar in de zaal binnen en je voelde, en zeker je hoorde haar aanwezigheid. Silke was op post, trainend en toch de tijd vindend om een woordje te “klappen”. Nu goed: naar de wedstrijd toe.Uit de inleiding zal je wel begrepen hebben dat het voor de thuisploeg moeilijk was om een gezamenlijke opwarming te hebben. Jammer, want daar kan je dat groepsgevoel versterken om zo nog sterker naar de wedstrijd toe te groeien. Maar goed, ze wisten zich gesteund door The Rock. Onze Bart kon jammer genoeg niet aanwezig zijn, maar ik ben er zeker van dat zijn gedachten bij de ploeg waren. Vandaag verontschuldigd, maar zeker klaar om in Torhout weer zijn steentje bij te dragen. Na de gebruikelijke geplogendheden konden we starten. Als eerste traden op Charlot en Erika en anderzijds Steven en Jonas. Dames dubbel Charlot en Erika. Het werd een bizar wedstrijdbegin. Onze dames geraakten maar niet in het ritme en stapelden de slordigheden en dito fouten op. Zoals gezegd, het was bizar. Zet daartegenover de inzet en redelijk vlot draaiende bezoekende ploeg en je kreeg een rare wedstrijd. Temeer dat de bezoekers door ons krasselen steeds meer hoop kregen. Ze begonnen onze ploeg aardig onder druk te zetten. Gelukkiglijk herpakten onze dames zich met enkele klasseflitsen om dan weer in het oude te vervallen. Niettemin, steunend op meer klasse en daar de ervaring van Erika bovenop werd de eerste set toch binnengehaald met 23-21. De tweede set verliep wel anders. Onze bezoekers leken wel al veel kruit te hebben verschoten en voeg daarbij dat de thuisploeg eindelijk een beter niveau haalde en dit bracht ons naar een 21-11 zege. De eerste punten waren binnen, 1-0. Op het terrein ernaast moest onze heren dubbel aan de slag tegen een wel sterk spelende bezoekende ploeg. En ja, daar hadden we onze eerste tekenen van wat ik een beetje gevreesd had. Jonas was niet de Jonas die we gewoon waren. Waren het de kwaaltjes, was het de overdrang om te winnen, was het stress? In ieder geval, hij speelde krampachtig, sakkerde een ietsje te veel, het ploegspel klopte niet, soms hinderde hij teveel Steven door verkeerde plaatsing. Kortom, je zag het: het zou moeilijk worden. Nochtans, bij de bezoekers konden ze toch aardig wat “zagen”. Toch was het de thuisploeg die faalde, alleen was er daar gelukkiglijk een sterke Steven. Die was in bloedvorm en onwrikbaar. Het was duidelijk, met hem waren de bezoekers nog niet klaar. Je moest geen kenner zijn om te zien dat wordt “zijn” avond. Het was geen mooi spel, maar goed, met veel gezwoeg werd de eerste set toch binnen gehaald met 21-16. Jammer genoeg, het bleef hierbij wat er werd op hetzelfde stramien verder gespeeld wat leidde tot twee verloren sets 20-22 en 15-21. Stand: 1-1 Nu kwam onze dames enkel aan de beurt. Traditioneel is dit steeds een sterke basis in onze uitslagen, benieuwd of het ook deze keer zo zal uitdraaien. Oeps, daar kwam opeens onze sterke hulp Silke opdraven. En, Silke was niet alleen. Ze had Gitske bij zich, een ferme mascotte waarover Silke mij de nodige uitleg verschafte. Ze wees er wel uitdrukkelijk op dat het een vrouwtje was. Jonas die was er ondertussen bij komen zitten en vergewiste zich op duidelijke manier of dit wel klopte. Ik weet niet juist waarom, maar hierop bracht Silke, na een argwanende blik, Gitske naar andere oorden. Nu ja, de matchen. Charlot begon de wedstrijd overtuigend tegen een redelijk goede tegenstandster zoals we van haar gewoon zijn. Rustig uitgaand van haar eigen kunnen bouwde zij haar wedstrijd op. De Brugse verdedigde zich goed, maar zonder echt sterk te spelen won Charlot de eerste set met 21-16. Was het geleverde spel misschien een eerste voorteken van de vermoeidheid waarvan hoger sprake, in ieder geval in de tweede set stokte het spel van Charlot. Ze zakte naar het spelpeil van haar tegenstrever en ze begon ook op dat “lage” tempo te spelen. Soms, iets wat ik van haar niet gewoon ben, liet ze zelfs de armen wat zakken. Met een ietwat stereotiep spel verloor ze dan de tweede set met 16-21. Gelukkiglijk was daar de alom tegenwoordige Erika die met enkele gevatte instructies Charlot weer op de rails zette. Ze herpakte zich en werd stilaan weer zichzelf wat resulteerde in een overtuigende 21-9 zege. Stand: 2-1 Toen was Erika aan de beurt. Ook zij was niet volledig fit en had last van de rug, maar goed, ik ken stilaan haar onverzettelijkheid en gepaard gaande met een sterke verbetenheid zet zij die problemen aan de kant. Ze start en ze heeft maar één doel, pijn of niet, winnen moet. Tegenover die instelling kon de bezoekster alleen maar haar inzet en moed plaatsen. Niet dat die meid slecht speelde, integendeel ze deed wat ze kon, maar tegenover dat alles met daar een ferme scheut ervaring bovenop bleek ze niet opgewassen. Het werd dus een droge 21-11 en 21-13. Stand: 3-1 Nu bleek er een korte pauze en zo had ik wat tijd om me eens om te draaien om proberen vast te stellen wat dat vreugdevol gedoe achter mij betekende. Ik had al wat shuttles om de oren gekregen, maar blijkbaar was daar toch veel plezier. En ja, daar werden enkele hartige oefenmatchen gespeeld door een vriendengroepje waarvan ik wel al wat gezichten ken maar noch niet alle namen. Het ging er heel gemoedelijk aan toe en je zag dat ze er zin in hadden. Er werd goed maar zonder druk gespeeld, er werd soms wat nieuws uitgeprobeerd. Ik herkende ook iemand die terugkwam uit blessure en die voorzichtig, maar toch vastberaden weer op het vroegere niveau wilde komen. En ik leerde wat bij over wat je de speciale technieken zou kunnen noemen. Zo zag ik op een gegeven ogenblik iemand het pluimpken over het net lepelen met een beweging die naar het schijnt eigen is aan die speelster. Uit wat ik hoorde zou je het de speciale “Nele lay-up”-beweging kunnen noemen. Maar goed, het was conditie opbouw op een plezierige wijze. Mooi zo. Nu terug naar de ernst. Er stond een heel belangrijke wedstrijd op het menu. Heren enkel met Steven. Het werd inderdaad een fel betwiste wedstrijd. Gezien de huidige stand was het een echte scharnierwedstrijd die beslissend kon zijn voor het eindresultaat. Maar Gits stond sterk. Het was een beresterke Steven die vocht voor wat hij waard was en dat is niet niks. Vraag het maar aan zijn tegenstrever. Met alle inzet, vechtend voor ieder punt ging hij ervoor, voor zichzelf en voor de club. Wat me reeds in het begin van de avond was opgevallen, kwam nu volledig tot uiting. Hij wilde, hij zou en hij moest winnen. Glansrijk bracht hij dan ook deze taak tot stand. Na 17-21 verlies in de eerste set herpakte Steven zich. Hoe sterk hij zich ook weerde in de tweede set, onze man uit Brugge moest de duimen leggen en dit resulteerde in 21-19. In de derde set had hij het dan ook begrepen. Steven bleef onverzettelijk en bekroonde “zijn” avond met een 21-12 zege. Proficiat Steven, de zege was binnen. Stand: 4-1 Dit betekent niet dat de andere wedstrijden minder belangrijk waren, iedereen wilde winnen, maar toch de druk was weg. Heren enkel Jonas Nu zou je verwachten dat Jonas rustiger zou worden om deze wedstrijd naar zich toe te trekken, maar neen: het was zijn dagje niet. Alhoewel hij beide sets won hebben we de echte Jonas niet gezien. Het is dus wel niet zo dat er geen inzet was, integendeel, maar het vlotte gewoon niet. Zwoegend en wroetend trok hij de overwinning naar zich toe wat ons de hoop geeft dat hij morgen in Torhout de puntjes op de i zal zetten en ons weer zal trakteren op zijn gewone krachtige stijl waar al zovelen zijn onder bezweken. Het was gewoon een andere dag die de andere toeliet om duidelijk aan te tonen dat Gits een “echte ploeg” is die samen naar de zege toe groeit. En opeens, daar was onze dartelse Silke weer. Ze had verplichtingen en moest een wedstrijd afhaspelen. Maar ja, daar was Gitske die ze niet wilde in de steek laten. Ze vroeg mij of ze voor korte tijd Gitske aan mij mocht toevertrouwen en nog eens op nadrukkend dat het een lief vrouwtje was. Ontroerd door zoveel vertrouwen in mij gesteld heb ik beloofd er goed op te passen. Nu bleef er nog de traditioneel sterke afsluiter van Gits. De twee wedstrijden gemengd. Hoewel de overwinning reeds vast lag konden we nog twee goeie wedstrijden bekijken. Eerst waren er Erika en Steven. Voortdrijvend op zijn sterke vormpeil heerste Steven achterin het veld en daaraan gekoppeld een sterk spelende Erika die zich steeds volledig geeft; begin er maar aan. En ja die combinatie was gewoon te sterk voor Brugge, ook al omdat Erika en Steven elkaar goed vonden was het onbegonnen werk. Een duidelijke 21-12 en 21-10 was dan een logisch gevolg. De afsluiter was voor Jonas en Charlot. Hoewel Jonas rustiger speelde zonder zijn beste niveau te halen, werd het ook hier een vlotte zege. Dit was echter grotendeels het werk van Charlot die blijkbaar de vermoeidheid van zich had afgezet. Het dominerende spel kwam van haar (de punten ook) en rustig gestuurd vanuit de achtergrond leidde dit tot eenvoudige 21-12 en 21-12 winst. Wat zich aankondigde als een moeilijke avond bleek dus te eindigen op een vlotte 7-1 zege, wat dan ook betekende dat Gits de leiding neemt in het klassement. Toch werd nu heel duidelijk dat Gits een sterk blok is waar iedereen voor iedereen speelt en als er dan, zoals vanavond, iemand super sterk speelt, ja dan wordt het moeilijk om daar tegen te winnen. Proficiat voor deze echte “ploeg zege”. Maar let op, zoals in het begin gezegd, hou steeds rekening met je tegenstander. Maar goed, met morgen nog The Rock erbij moet dat kunnen. En zoals steeds had onze catering weer gezorgd voor het stillen van de honger zodat alles kon eindigen in een gezellig samenbrengen. N

Torhout – Gits

Sportvrienden Na onze hoogverdiende overwinning tegen de toenmalige leidersploeg, trokken wij ’s anderendaags geconcentreerd richting Torhout voor wedstrijd tegen de plaatselijke badmintonliefhebbers. Op zich leek het wel een makkelijke wedstrijd te worden, maar het is juist tegen dergelijke ploegen dat men onverwacht puntenverlies lijdt. Goed voorbereid en met bovenstaande indachtig waren wij mooi op tijd in de ons toch wel vertrouwde speelruimte. Onze ploeg bestond uit de traditionele “magic 5”, aangevuld met jong talent Emma, die even van de sfeer van de grote ploeg kwam proeven. En om het geheel te vervolledigen was daar ook nog Lieslot die volop haar goedlachse steun aan de ploeg schonk. Tijdens onze grotendeels gezamenlijke opwarming zagen wij onze tegenstrevers binnensijpelen. Het beloofde voor het vriendelijke viertal een zware avond te worden. Blijkbaar hadden ze er toch goede hoop op. Van enige kwaaltjes was er geen spoor meer, alleen had Mister Cool nog enige naweeën van zijn reuze inspanningen tijdens de o zo belangrijke overwinningsmatch die onze ploeg gisteren op rozen zette. Maar ja, eenmaal de wedstrijden bezig, de overwinning in het verschiet, gaat dat allemaal wel over. Met de volle wil om de eerste stap te zetten naar onze nieuwe zege, begonnen onze dubbels aan de wedstrijd. Dames dubbel Erika/Emma Voor haar eerste optreden in onze competitie was Emma wel een beetje zenuwachtig. Je weet wel, het debuut. Maar Gelukkiglijk was daar de ervaren Erika, die haar makker wel vlug kon tot rust brengen. Gezamenlijk vechtend, maar toch enkele storende foutjes makend – wat eigenlijk normaal genoemd kan worden – moesten ze toch de eerste set aan de thuisploeg laten. Vooraleer de wedstrijd werd hernomen had Erika de tactiek wat bijgesteld en technisch Emma wat goeie raad gegeven. Blijkbaar wierp dit zijn vruchten af en werden de tweede en derde set gewonnen. Ziezo, de kop was eraf en het eerste punt binnen. Heren dubbel Steven/Bart Goed gemutst begonnen The Rock en The Cool aan deze wedstrijd met de volle overtuiging om een nieuwe zege aan de ploeg te schenken. Met de typische inzet die we van beiden gewoon zijn, werd het dan ook een terechte en verdiende overwinning. Daar er toch geen ijscreemventer rond kwam, werd er maar besloten om direct te starten met de volgende wedstrijden. Dames enkel Charlot Na een lichte observatie van mijn tegenstandster besloot ik om het wat rustiger op te nemen teneinde geen kwetsuur op te lopen. Na mijn vermoeiende wedstrijden van gisteren deed het wel eens deugd om volledig ontspannen deze wedstrijd tot een goed einde te brengen. Om eerlijk te zijn, ik had het echt niet moeilijk om vlot te winnen met 21-8 en 21-4. Stand: 3-0 Heren enkel Jonas Veel meer ontspannen dan gisteren ging Jonas het duel aan, wel wetend dat bij de tegenstander de inzet groter zou zijn dan het technisch vermogen. Verrassend genoeg kon de tegenstrever in beide sets wel meer punten scoren dan verwacht, al was dat misschien meer te wijten aan het eerder nonchalante spel van Jonas. Niettemin bleek die verdomde knie dan toch weer op te spelen zeker. Gelukkiglijk zonder veel erg. Resultaat: 21-13 en 21-15. Stand: 4-0 Dames enkel Erika Deze wedstrijd bleek een exacte kopie te zijn van die van Charlot. Zouden die twee niet iets hebben afgesproken? Enerzijds wilde Erika niet onderdoen voor Charlot qua gescoorde tegenpunten en anderzijds hoorde ik ergens van een bedevaart naar Grimbergen. Misschien zijn de bewuste kerels nog bezig met het verorberen van de, hoeveel waren het er nu eigenlijk, of is het bij de gedachte Grimbergen gebleven. Proost op de 5-0! Nu de zege vaststond konden de overblijvende wedstrijden rustig worden afgehaspeld. Heren enkel Steven Nog een beetje vermoeid, maar toch gedreven om ook deze punten binnen te halen, startte hij de wedstrijd tegen de C1-man van Torhout. Wat echter een goeie wedstrijd moest worden, werd wel een beetje ontsiert door de houding van de tegenstrever. Ja, dat hoort er nu eenmaal bij, verliezen is niet altijd gemakkelijk. Steven maakte er toch het beste van en ging vol inzet door naar een 21-18 21-15 zege. Stand: 6-0 Nu moesten wij nog onze twee koninginnestukken opvoeren, wat meestal tot de apotheose leidt. Gezien de tussenstand en, laat ons eerlijk zijn, de niet overdreven zware tegenstand, verliep het toch een beetje in mineur. Zelf was bij ons het enthousiasme niet bijster groot meer. Een beetje met die instelling begonnen we er maar aan. Beide wedstrijden waren niet van een bijster hoog niveau en op die manier geraakte de thuisploeg dan toch aan één enkel puntje. Na deze eerder gemakkelijk gewonnen ontmoeting (7-1), trokken wij blij gemoed naar de douches, waarbij er twee kerels zich afvroegen of er nu uit die kranen water zou vloeien dan wel Grimbergen. De catering werd wel niet verzorgd door onze vaste broodjessmeerster (‘k zag twee beren …), maar de thuisploeg zorgde toch voor een warme ontvangst. Nu volgt een korte rustperiode in onze competitie, maar toch blijven sommigen actief in één of ander tornooi. Wij blijven elkaar zien op training en voor de eerstvolgende wedstrijd spreken we af te Gits op 14 november. Sportieve groeten, Charlot en Norbert.

MIJMERINGEN - Het flirten in het spel

Jullie weten wel dat ik als volkomen leek gestart ben en zo is iedere wedstrijd voor mij een leerschool. Ik observeer, ik luister en probeer het spelletje te doorgronden. En ja, als men aandachtig toekijkt, ontdekt men naast het sportieve dat er ook heel wat andere kantjes te ontdekken zijn. Zo zie je dat in elke sport er naast het fysisch toewerken naar de zege allerlei andere factoren een rol spelen. Misschien ga ik proberen neer te schrijven wat er allemaal, voor mij toch, speciaal is en deze sport, maar een van de dingen die mij echt opgevallen is – zowel bij de vrouwen als de mannen – het geflirt dat veelvuldig om de hoek komt kijken. Goed, “geflirt” zullen jullie zeggen. Wat heeft dat in godsnaam met de wedstrijd te maken? Wij spelers hebben andere dingen aan het hoofd. Wij staan ons hier in het zweet te werken, soms zijn we echt uitgeput. DAARVOOR hebben wij nu echt geen tijd. En toch, beste vrienden, het geflirt is volop aanwezig; soms ben ik er echt door gecharmeerd. De gevoelens die dan loskomen, het is soms prachtig om aan te zien. Alhoewel het bij andere spelfases ook kan voorkomen, slaat het meestal toe wanneer er harde, diepe slagen vallen. Dan slaat de passie toe. Het pluimken komt eraan en plots is daar die lijn. Wat zal ik doen, is het erover, is het erop of is het binnen? In een fractie moet beslist worden. Wat ga ik doen? de verleiding voor een gemakelijk punt is groo, de ontgoocheling voor het verlies is dichtbij. Wat zal dit rotding doen? maakt het op het laatste nog een onvoorziene curve? Ja mensen, dat geflirt tussen het pluimpken en de lijn. Als ik jullie dan observeer, zie ik de emotie op jullie gezicht al naargelang het resultaat. Soms zie ik de enorme voldoening gepard gaan met een triomfantelijke blik naar de tegenstrever of naar de vrienden. Soms is het ook de bijna verontschuldigende blik als het misloopt soms vergezeld met een licht schouder ophalen, soms ook de woede tegenover zichzelf. Ik kan eraan, hoe kon ik zo stom zijn dit te wagen? Mooi eigenlijk die situaties. Maar jammergenoeg leidt dit soms ook tot andere toestanden. Zoals de meeste rozen doornen hebben, zo zit er hier soms ook een angeltje aan vast. Meestal wordt dit elegant opgelost, maar niet iedere tegenstander is echt sportief. En zoals bij geflirt, kunnen ook hier de emoties oplaaien met verhitte discussies tot gevolg (cfr match in Roeselare) Maar goed, laten we niet te diep op deze situatie ingaan en ons verheugen in dit charmante onderdeeltje van het spel. Het is een mooie afwisseling in de soms hevige strijd met harde smashes, snel wisselende situaties en subtiel spel. Positief toch, dat jullie in volle inspanning tijd hebben om op te gaan in dat andere subtiele spel, het flirten van het pluimpken dat iets lief en lichterig uitstraalt en anderzijds de harde lijn die zegt: ik ben de realiteit. Beleven jullie het maar verder.

Gits – De Valkaart

Vrijdagavond, wedstrijdavond. Mijmerend ben ik onderweg naar Gits voor de hopelijk spannende en sportieve wedstrijd tegen De Valkaart. Langzaam naderen we nu de sporthal van Gits, de echte thuishaven Real gits minded Badminton Players (RGBP) Hopelijk wordt het een mooie overwinningsavond doch links en rechts heb ik vernomen dat de tegenstand niet van de poes zal zijn. Sterkste ploeg naar het schijnt. Hopelijk zal een sterke prestatie ons toelaten opnieuw met de zege aan te knopen. Een gelijkspel op verplaatsing in Oostende is mooi, maar de kop van het klassement wenkt. Aankomst zaal. Ik herinner mij dat ik hier vroeger nog ben geweest als scheids in het minivoetbal en het geeft wel een andere indruk dan Roeselare. Daar was alles wel ruimer doch er was daar ook veel minder volk. Wat echter wel direct opviel was het weinig stabiele licht. Zou dit niet storend werken voor de spelers? Onderweg had Charlot mij al ingelicht over het feit dat Oostkamp een heel goeie ploeg was. Bij het begroeten van Jonas kreeg ik dan nog minder goed nieuws. De ploeg van Gits bestond uit slechts vier spelers, Steven was weerhouden door dansactiviteiten. Zijn geroemde kwaliteiten op dat gebied waren een terechte verontschuldiging. Goed, de anderen zouden er een schepje bovenop doen en zo kon onze minutenkampioen extra punten verzamelen. Nu de wedstrijden. Er werd gestart met dames dubbel (Erika en Charlot) en heren dubbel (Bart en Jonas) Onze dames begonnen er goed aan, wie had trouwens iets anders verwacht. Eerst was er het aftasten van de tegenstrever en die bleek wel toch iets te zwak. Dit doet niets af van de verdienste van de thuisploeg, maar hun spel was nu eenmaal meer gevarieerd. Het goede samenspel en de individuele sterkte zorgde voor een 21-5 in de eerste set. De tweede set begon wat meer aarzelend. Misschien wat concentratieverlies wat leidde tot een (in de punten) gelijk oplopende score. De schoonheidsfoutjes (o.a. opslag) droegen hier wel bij. Na een tijdje namen ze het roer in handen en werd het zaakje rap beklonken: 21-13 Wat wel prettig is als Erika speelt is het feit dat je steeds goed op de hoogte bent van de tussenstand. De stille Charlot is daar wel het tegenovergestelde van. De match werd gespeeld vlak voor mij en zo was ik in staat enkele volledig onconventionele sprongen te bewonderen wat echter wel duidt op een fysiek sterk vermogen. Soms neigde het tot bijna acrobatiek. Goed, de dames zorgden voor het eerste kostbare punt. Terzelfdertijd was de heren dubbel bezig en dat was wel andere koek. Hier werd keihard gestreden voor elk punt en de spanning was troef. Technisch en tactisch werden veel fouten gemaakt (hoog spel), maar de spanning was er te snijden. De felbetwiste eerste set werd dan gewonnen met 21-19. De tweede startte met hetzelfde spelbeeld doch langzaam namen de bezoekers de bovenhand en dit resulteerde in 15-21 verlies. Een derde set moest de beslissing brengen. Lange tijd geraakt Gits niet onder de druk uit, maar ze vochten moedig terug. Even laaide de hoop op, maar de bezoekers plaatsten een eindspurt en wonnen niet onverdiend met 21-19 Stand: 1-1 Dames enkel. Erika begon met haar gekend enthousiasme, maar stond wel tegenover een heel beweeglijke tegenstander. De stand bleef redelijk gelijkgaand evolueren naar een 11-8 voor Erika. Stilaan werd het tempo te hoog voor de bezoeker en via 17-11 stevende Erika af op eerste setwinst. De tweede set ging Erika op haar elan door en de andere kant begon zienderogen te verzwakken. Ze had wel nog enkele opflakkeringen in huis, maar ze kon niet verhinderen dat Erika won met mooie 21-12 cijfers. Op het terrein ernaast had Charlot de racket ter hand genomen en liet haar tegenstrever duidelijk zien wat ze van plan was. Met een grote verscheidenheid en uitgebreider slagenpakket werd het andere meisje duidelijk gemaakt dat er hier niet veel zou te rapen zijn. Dit betekent niet dat de bezoekster zich gewonnen gaf, zeker niet. Maar in de totaliteit bleek dat Charlot nu eenmaal beter was. Resultaat 21-13. In de tweede set zette een klaarziende Charlot haar weg voort en tot meer dan een moedig veweer was de bezoekster niet in staat. Result: 21-11. Stand: 3-1 Nu kwamen we tot wat men meestal de clash noemt. Heren enkel. Afgaand op het meer viriele spel zou men dit kunnen beamen doch fout. Het meer subtiele spel gekoppeld aan (wat minder) kracht van de dames moet hiervoor zeker niet onderdoen. So what. Het eerste duel tussen de twee Jonassen leverde vuurwerk op. Oneerbiedig zou ik kunnen zeggen Jonas de Oude (Gits) tegen Jonas de Jonge (Oostkamp) Aan de ene kant had men de kracht, techniek en ervaring van onze Jonas, maar daar tegenover stond de heel beweeglijke, fijner spelende Oostkampse Jonas die echter ook begiftigd was met een meer dan normale techniek. Spanning verzekerd. Er volgde een spannende strijd met heel veel afwisseling. Boeiend om volgen; de jonge Jonas gaf den onzen zijn handen vol. Na moedig verweer tegen het slopingswerk en gebeul van onze Jonas moest de jonge knul toch de duimen leggen – 21-17. In de tweede set bleef Jonas de bezoeker wegdrukken die alles probeerde, maar er echt niet in slaagde daar onderuit te komen. Zijn moedig verweer liet hem toch toe mee te gaan tot 17-17, maar dan was het laatste er te veel aan. Jonas toonde nogmaals zijn klasse en won 21-18. Verdiend. Op het andere terrein begon Bart aan zijn moeilijke opdracht. Die mannen zijn nu eenmaal beter ingespeeld, maar Bart stelde daartegenover zijn wilskracht, moed en sluimerende klasse (1 jaar stilgelegen qua badminton) Alleen, bij momenten vocht hij meer tegen zichzelf dan tegen de opponent. Maar geen nood. Je moet zelfs geen kenner zijn om het te zien. Dit is een winner in wording. Eenmaal die vonk volledig overslaat wordt dat voor iedere tegenstander een harde noot om kraken. De eerste zege is niet meer veraf, ik voel het. Bart gaf meer dan behoorlijk weerwerk, het zweet spatte alom doch de tegenstander was heel beweeglijk en voorlopig nog iets sterker. Onze minuut-marathon-man moest tenslotte de duimen leggen en na een faire strijd werd het 21-15 en 21-14. Stand: 4-2 Nu nog 1 match winnen en klaar is kees. Normaliter moeten onze sterke troeven de MIXERS hiervoor kunnen zorgen. Erika/Bart en Charlot/Jonas. De alomtegenwoordig en vaardige Erika gekoppeld aan Bart (the Rock) konden de dans openen. Ik had de indruk dat Bart iets voelde opborrelen, want na al die speelminuten bleef zijn enthousiasme intact. Elkaar goed aanvoelend werkten zij zich naar een 21-16 winst in de eerste set. Deze winst was het gevolg van een goeie prestatie en koppeling van twee stijlen. Mooi zo. In de tweede set was het hek van de dam. Bart had bloed geroken. Met inzet van alle kracht die hen restte en goed geholpen door Erika lieten ze hun tegenstander geen schijn van een kans. Het werd 21-14. En toen mensen, dat die zoete smaak van de winst. Die ontlading, dat geluk, vul zelf maar in, daar was ze die oververdiende eerste zege. Daar had hij naartoe gewerkt. Na al die inspanningen, die spanningen en het geduld. Tegenstanders pas op de echte Bart komt eraan. Maar opgepast, dit betekent niet dat hij nu alles zal winnen. Neen. Er is daar nog de tegenstander ook en daar heeft hij respect voor, ik weet het. Alleen, tot op heden was zijn werkkracht en inzet de steun voor de ploeg; nu plaatst hij er als de kers op de taart nog punten bovenop. Proficiat voor jullie beiden en voor Bart in ’t bijzonder. P.S.: het deed me ook deugd. De andere dubbel mixt met Charlot en Jonas was dus voor de eer. Dit resulteerde in een vlotte overwinning van de thuisploeg met een goed geoliede machine tegenover jeugdig en moedig verweer. Meer dan die moed konden ze niet inbrengen tegen een bij wijlen sublieme Charlot die totaal ontspannen enkele mooie slagen uit haar racket schudde. Ze werd hierbij gesteund door een rustige Jonas die zijn pupil naar een mooie prestatie leidde. Dat ze goed is, dat weten al veel tegenstreefsters, maar als ze ontspannen kan spelen, ja dan wordt het moeilijk. Dit alles bracht ons tot een vlotte 24-22 en 21-12. Na een boeiende wedstrijd met enkele mooie hoogtepunten wint Gits met 6-2 (de cijfers tonen echter niet de sterke tegenstand die bij wijlen moest overwonnen worden) Zoals gewoonlijk volgde dan de apotheose. Het deed me een beetje denken aan de avonturen van Nero. Daar volgde ook op het einde de traditionele wafelbak (wereldberoem in Vlaanderen) Deze maal was het echter een drink aangeboden door de thuisploeg en een resem aan belegde broodjes. Hierbij dank aan de bereidwillige vrijwilligershanden die deze job klaarden. Ook dit draagt bij tot de ploeggeest. Het werd nog gezelliger tot de vrolijke en soms guitige ploeg van zondag de gelederen kwam versterken. Ik leerde hierbij dat sommigen beschikken over nogal wat vaardigheden, al vraag ik me af of deze gebarentaal wel voor iedereen goed verstaanbaar was. En tot slot mag ik onze speelster-mascotte niet vergeten. Ons Prutske. Het lachbekje, het spring in, de vrolijke noot (mij doet ze denken aan Gezelles ‘oh krinkelende’ en zo verder) Neen, tussen al haar activiteiten, opwarmen, trainen, wedstrijdje spelen, beetje tateren, heeft ze me goed geholpen met doorgeven van de tussenstanden. Een grote brok(je) energie. Aanstekelijk N

Tussendoortje

Dag Badmingers, Hou er rekening mee, dit is GEEN vaste rubriek die wekelijks terugkomt. Neen dit is een periodiek geval dat slechts kan bestaan met jullie medewerking. Misschien doorkruist deze berichtgeving andere reeds bestaande rubrieken. Zo ja, beschouw het dan als aanvullend. Trouwens, in onze maatschappij is er nooit genoeg informatie, alleen mag men er niet in verzuipen. Je weet wel: het bos niet meer zien door de bomen. Laat het ons communicatie noemen en dat is belangrijk. Ik vernam dat mijn, al dan niet uitgebreid verslag, wel gelezen werd. Goed, we gaan verder en naarmate mijn technische kennis verbetert, zal ik proberen te verfijnen - de tekst wel te verstaan. Trouwens werd ik vanuit een andere hoek in het oor gefluisterd als zou er nog zoiets als een tweede ploeg bestaan. Goed, ik heb daar over nagedacht en door het principe van iedereen gelijke rechten beloof ik ook wat hersenspinsel over de tweede ploeg aan het papier toe te vertrouwen. De startdatum staat nog niet vast, maar geen nood, het komt. Oh ja, wat heb ik vernomen. Er is een promovering. Silke is C2 geworden. Een dikke proficiat. Weet je, Silke, toen ik je in Roeselare zei: “iemand klein kan heel groot worden”. Wel rapper dan ik dacht heb je dat bewezen. Door hard werken, trainen en luisteren naar je trainer heb je de klus geklaard. Nu de volgende stap. Alleen denk er aan, naast de noeste trainingsarbeid moet er speelvreugde blijven. Maar jou kennende zal daar zeker geen gevaar voor zijn. Blijf een voorbeeld voor je vrienden en vriendinnen en laten ze jou als voorbeeld nemen. Ook nog, Charlot heeft er een jaartje bij gelapt. Ja, ja de jaren beginnen te wegen hé. Geniet ervan en leef maar naar de volgende overwinning toe. Ik weet het, er zal tussendoor wel hier en daar een nederlaagsken tussenzitten, maar het is juist uit die nederlagen dat je het meeste leert. Nog weetjes laat ik jullie horen. Tot slot, ik heb in Roeselare genoten en heel veel geleerd. Ik besef ook dat die prestaties er niet kunnen komen zonder harde trainingen. Wel, jullie brengen veel op voor deze onderschatte maar wel zware sport. Ik heb er veel gezien die goed moe waren. Respect. Sportieve groeten. N

verslag Roeselare - Gitse 1G

Samenstelling Gits: Erika, Silke, Charlot, Jonas, Bart, Steven OEF De kop is eraf. De competitie is gestart. Het wordt een lange strijd met wedstrijden die verloren worden die men niet mocht of kon verliezen. Ook wedstrijden die men wint die men eigenlijk had moeten verliezen. Dit is nu eenmaal sport en details maken soms het verschil. In ieder geval, Gits heeft de eerste punten vast en hoe. Eerst was er wel een verandering van speelplein maar dat is een detail. Na een krachtige samenhorigheidskreet kan de wedstrijd starten. Het werd een moeilijke start waarbij vooral de mannen harde noten te kraken kregen. Zo werd Gits op een droge 3-0 achterstand getrakteerd. Toen echter legden onze kranige dames de basis van wat een verdiende overwinning zou worden. Gestuurd door een alom aanwezige coach (waarover later meer) werd een correct evenwicht bereikt. Om tot een zege te komen diende nog het orgelpunt te worden geplaatst. Met gemengde eendracht werd dan overtuigend naar de zege gespurt. Zo zie je dat een ploeg die voor elkaar speelt en opbouwend samenwerkt een goede basis is voor succes. Proficiat voor jullie allen die hieraan hebben meegewerkt. Vergeet ook hierbij dat stille steuntje (soms ook met luide stem) van de aanwezige supporter niet. En nu naar de volgende zege. Randnieuws: Ik ben wel een leek, maar toch vielen enkele zaken mij op. Die Gits-kreet is een goeie opstoot van samenhang en ook de injectie van wat gezonde adrenaline. Misschien zou een nog meer samen uitgevoerde opwarming ook helpen. Want, nog meer dan ik dacht, is deze sport heel veeleisend op het fysische vlak. In het voetbal stampt men ook graag naar de goal zo-even voor de match. Vergelijk het met het “slaan” van enkele pluimkes. Zo’n clear-slag is wel niet zwaarbelastend, maar met “warme” spieren gaat alles beter en het is ook veiliger (mijn idee hoor) Wat me ook beviel is de samenstelling van de ploeg. Een mengeling van ervaring en jeugd. De jeugd die zorgt voor de toekomst en die bij haar groei in deze moeilijke sport kan rekenen op de steun en raad van de “oude rotten” in ’t vak. Die ervaren spelers krijgen dan jeugdige impulsen van dat jong talent. Zeker als ze zo lekker vinnig uit de hoek komen als ons aller Silke. Echt een toffe praatvaar die op haar eigen wijze zorgt voor nogal wat leuke situaties. Onbevangen praat ze over dozen, zagen en ander leuks waarbij ze op haar eigen speelse manier soms wel waarheden benadert. Dan is er nog Charlot die wel verder dicht bij de “groten” staat en zelfs voor heel wat volwassenen nu al een maatje te groot is. Bouw zo verder aan je talent en je zal de ploeg nog aan veel zeges helpen. Dan hebben we nog Erika. Een toonbeeld van inzet die haar kennis niet alleen gebruikt om te winnen maar die zich ook totaal geeft in de opleiding van de jeugd. Een speelster waar iedere andere ploeg razend jaloers op kan zijn. Het is niet moeilijk te begrijpen dat men naar jou opkijkt. Misschien komt het uit mijn aard, maar over de mannen kon ik zoveel niet op papier zetten. Toch viel het volgende me op.Steven. Stevige steunpilaar van de ploeg die kracht uitstraalt en waarschijnlijk door iedere tegenspeler gevreesd wordt als een moeilijke tegenstander. Later zal ik er misschien meer kunnen over schrijven, want tussendoor moet ik wel het volgende melden. Als je de sport in al zijn facetten nog niet beheerst, is het volgen van één wedstrijd al niet gemakkelijk. Op een gegeven moment waren er zelfs vier wedstrijden tegelijk bezig. Ik denk dat voor ingewijden het al niet gemakkelijk is om alles te volgen. Denk dan maar hoe moeilijk het voor mij was. Geen nood echter, het zal wel beteren. Zo zal wel iedereen lyrisch aan de beurt komen. Want ja, daar was ook Bart. De man die langst verstoken was van competitie (1 jaar), moest voor zijn debuut de meeste speelminuten uit zijn racket toveren. Hij deed dit met bravoure en glanzend van het zweet mocht hij tevreden zijn over het gepresteerde werk in dienst van de ploeg. Dit is een kerel waar jullie steeds zullen kunnen op rekenen en die jullie nog veel plezier zal bezorgen. Jaja, die glans na de wedstrijd, zelfs Jonas keek hem nadien dankbaar bewonderend aan toen hij daar moe en zwaar beladen klaar stond om naar het samenzijn te gaan. En ja, dan is er nog de coach. Spelend tot alomtegenwoordig zijn ploeg naar de overwinning stuurde. Alleen, Silke gebruikte wel andere woorden, vond ik dat hij hierbij soms wel de concentratie bij zijn eigen wedstrijd uit het oog verloor. Soms kost dat wel punten. Maar goed, wie kniest daar over. Met zijn inzet gekoppeld aan talent is hij de sleutel van het Gitse succes. Ik dank jullie dan ook voor de opvang en hoop dat jullie mij ook verder zullen helpen om steeds tot, wat ik hoop, een eerlijk verslag te komen. Voor wat de luimige noot betreft heb ik een Silke engeltje op mijn oor zitten dat me wel op tijd en stond leuke ideetjes en weetjes zal influisteren. Hieronder volgen nu wat matchgegevens die ik, niettegenstaande de soms complexe toestand, zo eerlijk mogelijk zal proberen weer te geven. Mannen dubbel: Bart/Steven Het werd een fel bevochten duel waarbij beide spelers inzet aan kracht koppelden. Misschien moeten de mannen elkaar nog beter leren kennen, maar hun verweer was schitterend. Roeselare beschikte echter over een zeer sterk geheel. Toch sleepten ze de eerste set in de wacht met 21-16. Nadien begon een sterk Roeselare door te duwen en na moedig verweer werd het toch 21-14 voor Roeselare. De derde set moest dus beslissen. Met harde slagen dreef Roeselare Gits in het verweer. Onze ploeg plooide, maar brak niet. Integendeel, Gits maakte het spel maar Roeselare de punten. Zo werd het uiteindelijk 21-18 voor Roeselare. Deze Gitse ploeg zal er echter nog veel winnen. Vrouwen dubbel: Erika/Silke Totaal anders verliep deze wedstrijd. De slagen waren minder hard (logisch) doch daarom niet minder gevaarlijk. Gits stelde hierbij een ploeg op van jong talent ondersteund door de klasse van Erika die met haar tomeloze inzet probeerde de “gaten” op te vullen. Het is een mooie combinatie die zeker nog zal groeien. Verder samengaan is de boodschap.De tegenstander viseerde voornamelijk Silke die wel gehandicapt was door haar kleine gestalte, maar dit ruimschoots compenseerde door haar inzet en verrassende klassenflitsen. Gesteund door een bewonderenswaardige Erika vormden zij een harde noot om te kraken voor Roeselare. Jammer genoeg werden enkele punten te gemakkelijk weggegeven (o.a. service) Maar goed, ik weet zeker dat deze minpuntjes wel uit het spel zullen verdwijnen. Dit wordt een gevreesd team. Bewijs hiervan is de sterke eindspurt in de tweede set die jammer genoeg niet met succes werd bekroond. Verlies 21-19. Ook in de derde set werd schitterend spel afgewisseld met enkele jammerlijke weggevers. Hoewel beide speelsters er bleven voor gaan werd ook deze set en dus de match verloren. Eindstand: 21-19, 19-21 en 18-21 Nu volgden de wedstrijden elkaar in snel tempo op zodat het wel moeilijk te volgen werd. Vergeef me mijn zwakheid, maar ik heb toch wel iets meer naar de dames wedstrijden gekeken. Ik hou misschien wel meer van de zachte vrouwelijke en fluwelen behandeling van de shuttle dan van de keiharde benadering door de heren. Niettemin waren de heren wedstrijden best spannend en fel betwist, uitgezonderd de derde set van de wedstrijd van Jonas. Betreurenswaardig en jammer, maar zoiets gebeurt nu eenmaal. Mannen enkel: Bart Na een onderbreking in competitie spelen stond Bart hier voor een zware taak. Voor zijn debuut moest hij hier opnieuw de mat op voor wat een lange wedstrijd zou worden. De trofee voor meeste speelminuten gaat zeker naar hem. Maar goed, zonder verpinken begon hij eraan. Het werd een lange sportieve strijd die echter na hard verweer toch verloren werd. Ik ben er echter van overtuigd dat dit, met dezelfde instelling, de volgende maal een klinkende zege wordt. Setstanden: 21-15, 11-21 en 19-21 Heren enkel: Jonas Ook hier werd het een harde strijd. Beide spelers die elkaar blijkbaar goed kennen vochten een spannend duel uit. Misschien verloor Jonas hier wel enkele punten door soms de taak van speler en coach te vermengen. Goed, wie ben ik, maar toch is dit een vaststelling. Enerzijds wint de ploeg erbij maar anderzijds gaan er ook punten voor de ploeg verloren. Niettemin, de spanning was niet uit de lucht en zo werd het na fel bevochten duels 1-1 in de setstanden. De derde moest dus beslissen. Eerst maakte de Roeselaarse man een zware val die gelukkig zonder gevolgen bleef. Erger was echter zijn niet-sportieve houding na een discussie over een al dan niet out-pluim. Dit getuigt van mentale zwakte, want dan gaf hij zomaar de derde set uit handen. Jammer. Niet gelaten, zo won Gits deze match en de kostbare punten. Zo was de stand toch iets rooskleuriger en konden de dames de basis leggen voor de overwinning. Dames enkel: Charlot Hier kreeg onze klasbak een hapklare brok voorgeschoteld. Maar pas op, dergelijke wedstrijd is ook niet altijd makkelijk. Het gevaar bestaat er in dat men zich spiegelt aan de tegenstander en zo zijn eigen niveau laat zakken. Onze Charlot is echter niet in deze val getrapt en bleef haar eigen spel spelen. Met fris spel afgewisseld met onhoudbare slagen maakte ze haar tegenstander wanhopig. Deze bleef zich moedig verweren, maar Charlot was nu eenmaal een maatje te groot. Het werd een vlotte en uiteraard verdiende zege en tevens een goede opwarmer voor het latere beslissende werk in de mix. Setstanden: 21-4 en 21-9 Dames enkel: Erika Hier kreeg Erika wel de betere speelster van Roeselare tegenover zich. Dit beloofde een goede wedstrijd te worden. Zo werd het ook. Wederzijds werden mooie punten gescoord. Toch had ik de indruk dat Erika beweeglijker was en haar tegenstander mentaal overheerste. Wel gaf Erika soms te gemakkelijk enkele punten weg. Als leek zie ik het misschien verkeerd doch ik had toch die indruk. Misschien is het emotionele in haar spel hier de oorzaak. Ze wil toch zo graag. Dit engagement leidt echter tot sterk spel met winst als resultaat. Die tomeloze inzet sleept haar soms mee in de fout, maar ja, hoe noemt men dat: “de aard van het beestje”. Dit maakt wel het geheel boeiend en tegen die inzet gepaard met haar enorme ervaring kon de tegenstand niet op. Met techniek surplus leidde dan ook tot de overwinning. Setstanden: 21-19 en 21-11 Nu moet de bekroning van het achtervolgingswerk komen, de mix. De twee wedstrijden werden tezelfdertijd gespeeld wat het volgen niet gemakkelijk maakt. Enerzijds waren er Charlot en Jonas en ook Erika en Steven. Beide wedstrijden werden fel betwist. Misschien waren het niet direct technische hoogstandjes, ze waren er echter niet minder boeiend om. Was het de inzet? Tenslotte waren deze wedstrijden beslissend voor de zege. Het was money-time. Hier was niet alleen de techniek belangrijk, ook de mentale sterkte. Juist het ontbreken hiervan bij één speelster (Roeselare) heeft mede een rol gespeeld. Zoals reeds aangekondigd werden het boeiende wedstrijden waarbij ook soms minder sportieve trucjes werden gebruikt. Zo was er in de wedstrijd van Erika en Steven een poging van de tegenstanders om het elan te breken. Zo werd een discussie uitgelokt bij een 18-16 stand voor Gits. Uiteindelijk gaven ze toch toe, maar verloren toch de wedstrijd. Nu ja, het ontbreken van een scheidsrechter zal hieraan wel niet vreemd zijn. Goed, het is nu eerlijk verlopen, het zou evengoed anders kunnen lopen. Maar, terug naar het sportieve. Erika en Steven lieten zich niet uit hun lood slaan en bouwden verder aan de zege. Setstand: 21-13 en 21-15 Tezelfdertijd was de wedstrijd Jonas - Charlot in alle hevigheid bezig. Jonas kende blijkbaar enkele zwakke kantjes van de tegenstrever. Met enkele zware smashes recht op de tegenstandster bracht hij haar uit het mentale evenwicht. Dit was wel niet bepalend, maar het speelde toch mee. Elkaar steunend brachten zij toch een sterke prestatie die de tegenstanders te sterk bleek. De totaaloverwinning ruikend bleven ze doorgaan. Het moet niet altijd heel mooi zijn en samen trokken zij het laken naar zich toe. Roeselare moest Gits als zijn meerdere erkennen. Het was fel bevochten, maar zo schonken Jonas en Charlot samen met alle andere collega’s Gits een moeilijke maar verdiende overwinning. Proficiat, dit is een resultaat van een ploeg die er staat en die gebouwd is op samenwerking en steun en vriendschap voor elkaar. Het was een mooie beleving die dan ook door het gezellig samenzijn achteraf een zoete smaak had. Op naar een groots seizoen.